Bij de oppervlaktebehandeling van PTFE voor de hechting van verbindingen worden twee hoofdmethoden gebruikt: smelten bij hoge temperaturen (superieure weersbestendigheid, sterkte van 9,5 MPa met koppelmiddel, maar er komen giftige gassen vrij) en etsen met natrium-naftaleen (5 MPa onmiddellijke hechting, smal venster van 24-48 uur, gevaarlijk afval). Kies op basis van milieubeheersing en prestaties op lange termijn versus korte termijn.

Bij het testen van de kwaliteit van de PTFE-emulsie zijn zes sleutelindicatoren betrokken: het vastestofgehalte (60 ± 2% volgens T/FSI 067-2021), pH (9,0-11,0), deeltjesgrootteverdeling (laserdiffractie/DLS), viscositeit (12-30 mPa·s bij 25°C), stabiliteit (centrifugaal, thermisch, vries-dooi) en uiterlijk. Deze gids behandelt standaardtestmethoden voor elke parameter.