این مقاله دقت سه روش تست درجه پخت را برای چسب‌های حساس به فشار سیلیکون مقایسه می‌کند. استخراج با حلال (محتوای ژل) کسر شبکه نامحلول را از طریق استخراج سوکسله اندازه‌گیری می‌کند - به دلیل بخش‌های درهم تنیده فیزیکی که به‌عنوان پیوندهای متقاطع اشتباه گرفته می‌شوند، بیش از حد تخمین زده می‌شود، دقت 2-5±٪، کمترین دقت شیمیایی. DSC گرمای واکنش باقیمانده (α=1-ΔHresidual/ΔHtotal) را اندازه گیری می کند - قابل اطمینان در تبدیل کم به متوسط ​​است، اما در تبدیل بالا به دلیل گروه های باقیمانده با انتشار محدود، تکرارپذیری <±2٪، بیش از حد برآورد می شود.

پارچه PTFE با دمای بالا به طور گسترده در صنایع شیمیایی برای هفت کاربرد کلیدی استفاده می شود: واشر فلنج و آستر لوله (مقاوم در برابر اسید/قلیای قوی)، پوشش راکتور و مخزن (جلوگیری از خوردگی فلز، تمیز کردن آسان)، کیسه های فیلتر برای گازهای دودکش خورنده (تا 260 درجه سانتیگراد)، چسب های ضد خوردگی برای انبساط جوش، اتصالات ضد خوردگی برای انبساط. برای قالب‌گیری کامپوزیت و روکش‌های عایق الکتریکی/حرارتی. گریدهای FDA و UL موجود است.

مواد تکمیل کننده سطح که قبل از پوشش PTFE بر روی پارچه فایبرگلاس اعمال می شود برای عملکرد نهایی پارچه PTFE در دمای بالا بسیار مهم است. عوامل جفت کننده ارگانوسیلانی پل های مولکولی بین الیاف شیشه معدنی و PTFE آلی ایجاد می کنند و استحکام لایه برداری را از <2 N/cm به 4-8+ N/cm افزایش می دهند. درمان مناسب همچنین مقاومت حرارتی (260 درجه سانتیگراد)، عملکرد دی الکتریک و مقاومت شیمیایی را افزایش می دهد. پارچه درمان نشده منجر به لایه برداری، حباب شدن و عمر مفید کوتاه می شود.