Dit artikel vergelijkt de nauwkeurigheid van testmethoden met drie uithardingsgraden voor drukgevoelige siliconenkleefstoffen. Oplosmiddelextractie (gelgehalte) meet de onoplosbare netwerkfractie via Soxhlet-extractie - overschattingen vanwege fysiek verstrengelde segmenten die ten onrechte worden aangezien als verknopingen, precisie ± 2-5%, laagste chemische nauwkeurigheid. DSC meet de restreactiewarmte (α=1-ΔHrest/ΔHtotaal) — betrouwbaar bij lage tot gemiddelde conversie, maar overschat bij hoge conversie vanwege diffusiegelimiteerde restgroepen, herhaalbaarheid <±2%.

PTFE-stof voor hoge temperaturen wordt veel gebruikt in de chemische industrie voor zeven belangrijke toepassingen: flenspakkingen en pijpvoeringen (bestand tegen sterke zuren/alkaliën), reactor- en tankvoeringen (voorkomt metaalcorrosie, gemakkelijk schoon te maken), filterzakken voor corrosief rookgas (tot 260 ° C), anti-corrosie dilatatievoegen voor kanalen, anti-adhesie laspads, lossingsdoek voor composietgieten en elektrische/thermische isolatiewikkels. FDA- en UL-kwaliteiten beschikbaar.

Oppervlakteafwerkingsmiddelen die vóór de PTFE-coating op glasvezelweefsel worden aangebracht, zijn van cruciaal belang voor de uiteindelijke prestaties van PTFE-doeken bij hoge temperaturen. Organosilaan-koppelingsmiddelen creëren moleculaire bruggen tussen anorganische glasvezel en organische PTFE, waardoor de afpelsterkte wordt verhoogd van <2 N/cm tot 4-8+ N/cm. Een juiste behandeling verbetert ook de hittebestendigheid (260°C+), de diëlektrische prestaties en de chemische bestendigheid. Onbehandelde stof leidt tot delaminatie, borrelen en een korte levensduur.