مواد تکمیل کننده سطح که قبل از پوشش PTFE بر روی پارچه فایبرگلاس اعمال می شود برای عملکرد نهایی پارچه PTFE در دمای بالا بسیار مهم است. عوامل جفت کننده ارگانوسیلانی پل های مولکولی بین الیاف شیشه معدنی و PTFE آلی ایجاد می کنند و استحکام لایه برداری را از <2 N/cm به 4-8+ N/cm افزایش می دهند. درمان مناسب همچنین مقاومت حرارتی (260 درجه سانتیگراد)، عملکرد دی الکتریک و مقاومت شیمیایی را افزایش می دهد. پارچه درمان نشده منجر به لایه برداری، حباب شدن و عمر مفید کوتاه می شود.

چگالی تار و پود پارچه فایبرگلاس عملکرد پارچه PTFE در دمای بالا را تعیین می کند. چگالی بالاتر استحکام کششی و صافی سطح را افزایش می دهد اما مقاومت پارگی (منحنی U معکوس)، انعطاف پذیری و نفوذ پوشش را کاهش می دهد. چگالی بهینه نفوذ، مقاومت در برابر پارگی، انعطاف پذیری و پرداخت سطح را متعادل می کند. چگالی کم برای خمش پویا مناسب است. چگالی بالا برای نچسب و عایق.

الگوی بافت فایبرگلاس - ساده، جناغی یا ساتن - به طور قابل توجهی بر خواص پارچه PTFE در دمای بالا تأثیر می گذارد. بافت ساتن بالاترین استحکام پارگی (2-3 برابر ساده) و انعطاف پذیری را ارائه می دهد که برای خمش پویا ایده آل است. بافت ساده بهترین ثبات ابعادی و چسبندگی پوست را فراهم می کند که برای کاربردهای استاتیک مناسب است. Twill تمام خواص را برای استفاده عمومی متعادل می کند.

یکنواختی پوشش پارچه PTFE با دمای بالا توسط چهار عامل تعیین می شود: فرمول پوشش (اندازه ذرات 0.15-0.35 میکرومتر، ویسکوزیته، محتوای جامد)، فرآیند پوشش و تف جوشی (روش تیغه ترجیح داده شده برای یکنواختی)، کیفیت زیرلایه (الگوی بافت، پیش تصفیه) و محیط تولید (20-20٪ RH <6). فرآیند ترکیبی دیپ + تیغه نفوذ و صافی سطح را متعادل می کند.

تمیز کردن و نگهداری مناسب عمر پارچه PTFE با دمای بالا را افزایش می دهد. پس از استفاده و پس از خنک شدن تمیز شود. برای لکه ها از برس های نرم، شوینده های خنثی یا الکل استفاده کنید. هرگز از اسید/قلیاهای قوی، سفید کننده یا خراش دهنده های فلزی استفاده نکنید. روانکاری منظم روغن سیلیکونی باعث کاهش سایش می شود. برای جلوگیری از آسیب به پوشش، این دستورالعمل ها را دنبال کنید.