ผลของรูปแบบการทอใยแก้วที่แตกต่างกันต่อความลึกของการแทรกซึมและประสิทธิภาพการเคลือบของอิมัลชัน PTFE

ลักษณะเฉพาะ

สานธรรมดา

สิ่งทอลายทแยงสาน

ผ้าซาติน

โครงสร้าง

เส้นด้ายยืนและพุ่งประสานกันด้านล่าง โดดเด่นด้วยโครงสร้างที่มั่นคงที่สุด

เส้นด้ายยืนจะขยายเส้นด้ายพุ่งหลายเส้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดสันในแนวทแยง

เส้นด้ายยืนจะพันกันหนึ่งครั้งหลังจากทอดเส้นด้ายพุ่งหลายเส้น โดยมีจุดพันกันน้อยที่สุด

ความลึกของการเจาะ

ตื้น: จุดประสานที่หนาแน่นจะยึดเส้นด้ายไว้แน่น สร้างรูพรุนขนาดเล็กแต่จำนวนมาก พร้อมความต้านทานต่อการไหลของอิมัลชันสูง การเจาะเกิดขึ้นบนพื้นผิวเป็นหลัก

ปานกลาง: มีจุดพันกันน้อยลงและความต่อเนื่องของรูพรุนดีขึ้น ส่งผลให้มีความลึกในการเจาะมากกว่าลายทอธรรมดา

ลึก: โครงสร้างหลวมที่มีรูพรุนขนาดใหญ่เชื่อมต่อระหว่างเส้นด้าย อิมัลชันสามารถแทรกซึมลึกเข้าไปในเนื้อผ้าได้อย่างง่ายดายเพื่อสร้างโครงสร้าง 'จุดยึด'

การยึดเกาะของการเคลือบ

ค่อนข้างสูง: การยึดเกาะพื้นผิวเป็นส่วนใหญ่; แม้จะมีการเจาะตื้น แต่พื้นที่ผิวขนาดใหญ่ก็ให้การยึดเกาะทางกายภาพที่แข็งแกร่ง

สูงกว่า: รวมการยึดเกาะพื้นผิวเข้ากับการยึดภายในบางส่วน

ค่อนข้างสูง: การเจาะลึกทำให้เกิดการเชื่อมต่อเชิงกลแบบ 3 มิติระหว่างสารเคลือบและเส้นด้าย ช่วยเพิ่มความแข็งแรงของการลอกได้อย่างมาก

ประสิทธิภาพโดยรวมหลังการเคลือบ

ความแข็งแกร่งสูง: พื้นผิวเรียบพร้อมความเสถียรของมิติที่ดีเยี่ยม ความต้านทานการฉีกขาดขึ้นอยู่กับตัวเส้นด้ายเป็นหลัก

ความยืดหยุ่นที่สมดุล: ผสมผสานความแข็งแกร่งเข้ากับความนุ่มนวลปานกลาง

ความยืดหยุ่นที่ดี: ผ้าที่นุ่มกว่าและมีความต้านทานการฉีกขาดสูง แต่ความเสถียรของมิติการบิดงอและพุ่งค่อนข้างต่ำ