Effecten van verschillende glasvezelweefselpatronen op de penetratiediepte en coatingprestaties van PTFE-emulsie

Kenmerken

Gewoon weefsel

Twill-weefsel

Satijnweefsel

Structuur

Schering- en inslaggarens zijn één over één onder elkaar verweven, met de meest stabiele structuur.

Scheringgarens overspannen continu meerdere inslaggarens en vormen diagonale ribbels.

Scheringgarens verweven één keer nadat ze meerdere inslaggarens hebben overspannen, met de minste verweven punten.

Penetratiediepte

Ondiep: Dichte verweven punten binden garens stevig, waardoor kleine maar talrijke poriën ontstaan ​​met een hoge weerstand tegen emulsiestroming; penetratie vindt voornamelijk plaats aan de oppervlakte.

Medium: Minder verweven punten en betere poriëncontinuïteit, wat resulteert in een grotere penetratiediepte dan bij gewoon weefsel.

Diep: losse structuur met grote, onderling verbonden poriën tussen de garens; emulsie dringt gemakkelijk diep in de stof door en vormt een 'verankerende' structuur.

Coatinghechting

Relatief hoog: voornamelijk oppervlaktehechting; ondanks de geringe penetratie zorgt het grote oppervlak voor een sterke fysieke hechting.

Hoger: Combineert oppervlaktehechting met gedeeltelijke interne verankering.

Relatief hoog: Diepe penetratie vormt een 3D-mechanische verbinding tussen de coating en de garens, waardoor de pelsterkte aanzienlijk wordt verbeterd.

Algemene prestaties na coating

Hoge stijfheid: glad oppervlak met uitstekende maatvastheid. De scheursterkte hangt vooral af van het garen zelf.

Evenwichtige flexibiliteit: combineert kracht met gematigde zachtheid.

Goede flexibiliteit: Zachtere stof met hoge scheursterkte, maar relatief slechte schering- en inslagdimensionale stabiliteit.