PSA ของซิลิโคนหลังจากการบ่มที่อุณหภูมิสูง: ความแข็งแรงของการลอกและการยึดเกาะตามเกรด

เมื่อก เทปกาว PTFE อุณหภูมิสูง ใช้ในสภาพแวดล้อมที่ร้อน เช่น 200°C เป็นเวลาหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน กาวซิลิโคนไวต่อแรงกด (PSA) สามารถเปลี่ยนได้ ความแข็งแรงของเปลือกอาจเพิ่มขึ้น ตก หรือถ่ายโอนสิ่งตกค้าง การทำงานร่วมกันอาจเพิ่มขึ้น (ความเปราะบาง) หรือลดลง (ความล้มเหลวของการทำงานร่วมกัน)

PSA ของซิลิโคนบางชนิดไม่ทำงานเหมือนกัน ความแตกต่างเกิดขึ้นที่องค์ประกอบของพอลิเมอร์ (เมทิลกับเมทิลฟีนิล) กลไกการเชื่อมขวาง (เปอร์ออกไซด์เทียบกับการแข็งตัวของการเติม) และอัตราส่วนของเรซิน MQ ต่อยาง

Aokai PTFE ใช้เกรดซิลิโคน PSA หลายเกรดในเทปของเรา คู่มือนี้จะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกับความแข็งแรงของการลอกและการทำงานร่วมกันหลังจากการบ่มที่อุณหภูมิสูงสำหรับแต่ละเกรด และวิธีการเลือกเกรดที่เหมาะสมกับการใช้งานของคุณ

เกิดอะไรขึ้นกับซิลิโคน PSA ภายใต้ความร้อน - โหมดความล้มเหลวสองโหมด

เมื่อบ่มที่อุณหภูมิสูง (200-250°C) PSA ของซิลิโคนสามารถรับการเปลี่ยนแปลงที่ตรงกันข้ามได้ 2 ประการ:

1. โพสต์การเชื่อมขวาง (นำไปสู่ความเปราะบาง)

หมู่ฟังก์ชันที่ไม่ทำปฏิกิริยายังคงทำปฏิกิริยาต่อไป โดยเพิ่มความหนาแน่นของการเชื่อมขวาง ความแข็งแรงในการลอกเริ่มต้นอาจเพิ่มขึ้นชั่วคราว จากนั้นลดลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากกาวแข็งเกินไป แรงเฉือนแบบสถิตดูเหมือนจะเพิ่มขึ้น แต่กำลังการยึดเกาะและความต้านทานแรงกระแทกลดลง ฟิล์มกาวจะแข็งและแตกร้าว

2. การเสื่อมสภาพของกระดูกสันหลัง (นำไปสู่การสูญเสียเปลือกและสารตกค้าง)

กระดูกสันหลังของโพลีไดเมทิลไซล็อกเซนผ่านกระบวนการไซคลิกไลเซชันและการแยกสายโซ่ ความแข็งแรงของเปลือกลดลงอย่างต่อเนื่อง กาวอาจถ่ายโอนไปยังซับสเตรต (สารตกค้าง) หรือล้มเหลวในการเกาะติดกัน นี่เป็นเรื่องปกติใน PSA เมทิลซิลิโคนเกรดต่ำ

พารามิเตอร์การมอดูเลตที่สำคัญ:

• ปริมาณฟีนิล (สูงกว่า = ทนความร้อนได้ดีกว่า)

• ความหนาแน่นของการเชื่อมขวางและประเภทการบ่ม (การบ่มแบบเติมเทียบกับการบ่มด้วยเปอร์ออกไซด์)

• อัตราส่วนของเรซิน MQ ต่อยางซิลิโคน

การจำแนกเกรดตามโครงสร้างทางเคมี

1. พอลิไดเมทิลไซลอกเซนมาตรฐาน (ซิลิโคน PSA ชนิดเมทิล)

• การคงอยู่ของเปลือกหลังจากอายุมากขึ้น (200-250°C): ความแข็งแรงของเปลือกเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในช่วงแรก จากนั้นจะลดลง หลังจากผ่านไป 7 วันที่อุณหภูมิ 250°C การคงลอกของเปลือกจะอยู่ที่ 50-70% เท่านั้น ประสิทธิภาพจะลดลงเร็วขึ้นที่อุณหภูมิสูงขึ้น การย่อยสลายมาจากการหมุนเวียนของแกนหลักไดเมทิลไซล็อกเซน

• ความเสถียรในการยึดเกาะ: เวอร์ชันที่บ่มด้วยเปอร์ออกไซด์ (เช่น KR-101) มีตัวเริ่มต้นที่ตกค้างซึ่งทำให้ไม่สามารถควบคุมได้หลังการบ่ม – กาวแข็งตัวและเปราะ ความต้านทานแรงเฉือนเริ่มต้นดีขึ้น แต่กำลังลดลง และความล้มเหลวในการยึดเกาะเกิดขึ้นภายใต้ความร้อน เวอร์ชันที่บ่มด้วยการเติมจะดีกว่าเล็กน้อย แต่ก็ยังถูกจำกัดด้วยความต้านทานความร้อนโดยธรรมชาติของแกนหลักไดเมทิลที่ไม่ดี

2. Methylphenyl polysiloxane (เกรดทนอุณหภูมิสูง)

• การคงลอกของเปลือกหลังการเสื่อมสภาพ: โซ่ด้านข้างของฟีนิลขัดขวางการอัดตัวของส่วนไดเมทิลตามปกติและยับยั้งการย่อยสลายแบบไซคลิกเซชัน หลังจากผ่านไป 7 วันที่อุณหภูมิ 250°C ความแข็งแรงของเปลือกจะเกิน % 85 สูตรฟีนิลสูงช่วยรักษาคุณสมบัติการลอกผิวให้คงที่แม้ที่อุณหภูมิ 260-288°C

• ความมั่นคงในการยึดเกาะ: ดีเยี่ยม แรงเฉือนเปลี่ยนแปลงน้อยที่สุด กักเก็บพลังงานได้มากกว่า 80% ชั้นกาวยังคงความยืดหยุ่นได้ในระยะยาวโดยไม่มีการเปราะหรือคราบตกค้าง เกรดฟีนิลสูงที่ผ่านการบ่มด้วยการเติมคือ PSA ซิลิโคนเกรดพรีเมี่ยมที่มีความเสถียรทางความร้อน

3. เกรดพิเศษแบบเปลือกสูงและเปลือกต่ำพิเศษ

• เกรดเปลือกสูง (เช่น Dow 7385, เปลือกทั่วไป >10N/25มม.): การใส่เรซิน MQ สูง ให้แรงยึดเกาะเริ่มต้นและความแข็งแรงลอกที่ดีเยี่ยม แต่ต้องแลกกับการต้านทานความร้อนและความเสถียรในการยึดเกาะ โดยแสดงการลอกของเปลือกมากขึ้นหลังการเสื่อมสภาพ และมีแนวโน้มที่จะเกิดสารตกค้างเนื่องจากการสลายตัวด้วยความร้อนของเรซิน ใช้สำหรับการใช้งานที่อุณหภูมิต่ำเป็นระยะ ๆ เท่านั้น

• เกรดฟิล์มป้องกันที่มีการลอกต่ำและมีการยึดเกาะสูง: ความหนาแน่นของการเชื่อมขวางสูงทำให้ประสิทธิภาพการลอกมีความเสถียรและมีความคงตัวในการเสื่อมสภาพที่ดีเยี่ยม แต่มีแรงยึดเกาะเริ่มต้นต่ำ หลังจากอายุมากขึ้น พวกมันยังคงเหนียวแน่นแต่จะแข็งตัว ลดความสอดคล้องของพื้นผิวที่ขรุขระ

กลไกการเชื่อมขวาง – เปอร์ออกไซด์เทียบกับการรักษาแบบเติม (ฐานเมทิลเดียวกัน)

แม้ว่าจะใช้เมทิลโพลีเมอร์ชนิดเดียวกัน แต่วิธีการบ่มก็เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการชราภาพได้อย่างมาก

1. เปอร์ออกไซด์หาย (รุ่นแรกทั่วไป)

• เปอร์ออกไซด์ที่ตกค้างจะกระตุ้นให้เกิดหลังการเชื่อมขวางที่ไม่สามารถควบคุมได้ในระหว่างการบ่มที่อุณหภูมิสูง

• ความแข็งแรงของการลอกจะพุ่งสูงขึ้นในช่วงแรก จากนั้นจึงยุบตัวลงอย่างรวดเร็ว

• การทำงานร่วมกันเพิ่มขึ้นชั่วคราว ตามมาด้วยความเปราะบางและไฟฟ้าขัดข้อง

• ความสม่ำเสมอของการชราภาพแบบแบตช์ต่อแบตช์ไม่ดี

2. การบ่มด้วยการเติม (การบ่มด้วยไฮโดรซิเลชัน)

• การรักษาไม่ก่อให้เกิดผลพลอยได้ เครือข่ายครอสลิงค์สามารถควบคุมได้อย่างแม่นยำ

• การเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติหลังอายุจะเป็นไปตามแนวโน้มเชิงเส้นที่คาดการณ์ได้

• การกักเก็บลอกและความเสถียรในการยึดเกาะที่เหนือกว่ามากเมื่อเทียบกับสูตรเปอร์ออกไซด์

คำแนะนำในการเลือกเกรด

คำแนะนำของ Aokai PTFE : สำหรับเทป PTFE ใดๆ ที่จะเห็นอุณหภูมิคงที่สูงกว่า 200°C ให้ระบุ PSA ซิลิโคนเมทิลฟีนิลที่บ่มด้วยการเติม ค่าใช้จ่ายล่วงหน้าจะสูงกว่า แต่จะช่วยป้องกันความล้มเหลวของสนามที่เกิดจากคราบกาวหรือการสูญเสียพันธะ

ข้อมูลสรุป – การจับคู่เกรดซิลิโคน PSA กับความต้องการด้านความร้อน

• PSA ที่เป็นซิลิโคนชนิดเมทิล (โดยเฉพาะที่บ่มด้วยเปอร์ออกไซด์) เหมาะสำหรับการใช้งานที่อุณหภูมิต่ำเป็นพักๆ เท่านั้น หลังจากผ่านไป 7 วันที่อุณหภูมิ 250°C คาดว่าจะสูญเสียเปลือก 30-50% และอาจเกิดการเปราะได้

• PSA ซิลิโคนเมธิลฟีนิล (ฟีนิลสูง) คงความแข็งแรงของการลอก >85% และการยึดเกาะที่ยืดหยุ่นหลังอายุเท่ากัน เป็นทางเลือกในการใช้บริการอุณหภูมิ 200-250°C ต่อเนื่อง

• กลไกการเชื่อมขวางมีความสำคัญอย่างมาก: การเติมสารละลาย (ไฮโดรซิเลชัน) มีความเสถียรมากกว่าการบ่มด้วยเปอร์ออกไซด์มาก

• เกรดที่มีเปลือกสูง จะแลกกับความคงตัวตามอายุการใช้งานสำหรับการยึดเกาะเริ่มต้น – หลีกเลี่ยงในการใช้งานที่ร้อน

สำหรับการยึดติดที่อุณหภูมิสูง Aokai PTFE ใช้ PSA ของซิลิโคนเมทิลฟีนิลที่บ่มด้วยการเติม เราสามารถให้ข้อมูลการคงลอกของเปลือกได้หลังจากผ่านไป 1,000 ชั่วโมงที่อุณหภูมิ 250°C ตามคำขอ

เนื้อหาทางเทคนิคจัดทำโดย Jiangsu Aokai ใหม่วัสดุเทคโนโลยี Co., Ltd.

สำหรับเอกสารข้อมูลทางเทคนิคโดยละเอียดและโซลูชันแบบกำหนดเองสำหรับผ้า เทป สายพานตาข่ายที่มีอุณหภูมิสูง PTFE และอื่นๆ:

• นายกัว: +86 18944819998

• นายหลิว: +86 13705266308

ด้วยยึดมั่นในความเป็นมืออาชีพและความซื่อสัตย์ เรานำเสนอโซลูชั่นที่ปรับแต่งได้แบบครบวงจรและบริการหลังการขายที่รอบคอบ