Dit artikel beschrijft het patroon van verandering in de cohesiesterkte van de PTFE-tape-kleeflaag voor hoge temperaturen na veroudering bij hoge temperaturen. Patroon in drie fasen: Stijgfase na uitharding (vroege blootstelling aan hoge temperaturen bij 200-260°C, resterende reactieve groepen blijven verknopen, cohesie neemt aanzienlijk toe); Stabiele evenwichtsfase (vernetting nadert voltooiing, cohesie blijft stabiel gedurende lange perioden); Afbraak- en achteruitgangsfase (overmatige tijd/temperatuur veroorzaakt afbraak van de hoofdketen, cohesie neemt af, lijm wordt zacht en kleverig). De basisoorzaken van cohesief falen (intern scheuren waardoor residu achterblijft) en uitknijpen (koude vloeiing van randen als gevolg van verminderde modulus) worden geanalyseerd.

Dit artikel vergelijkt de rijping bij kamertemperatuur en hoge temperatuur van drukgevoelige siliconenlijm voor PTFE-tape. Door rijping bij hoge temperaturen (120-180°C) ontstaan ​​dichte verknoopte netwerken met een sterke cohesiesterkte, waardoor lijmresten na het afpellen worden voorkomen. Het vormt chemische verankeringsverbindingen met PTFE-substraten via gelijktijdig uitharden van de primer, waardoor delaminatierisico's worden geëlimineerd. Door rijping op hoge temperatuur worden ook vluchtige stoffen met een laag molecuulgewicht vóór de levering verwijderd, waardoor borrelen en besmetting met siliconenolie tijdens de eerste verwarming worden voorkomen.