این مقاله دقت سه روش تست درجه پخت را برای چسب‌های حساس به فشار سیلیکون مقایسه می‌کند. استخراج با حلال (محتوای ژل) کسر شبکه نامحلول را از طریق استخراج سوکسله اندازه‌گیری می‌کند - به دلیل بخش‌های درهم تنیده فیزیکی که به‌عنوان پیوندهای متقابل اشتباه گرفته می‌شوند، بیش از حد تخمین زده می‌شود، دقت 2-5±٪، کمترین دقت شیمیایی. DSC گرمای واکنش باقیمانده را اندازه‌گیری می‌کند (α=1-ΔHresidual/ΔHtotal) - قابل اطمینان در تبدیل کم به متوسط، اما در تبدیل بالا به دلیل گروه‌های باقیمانده با انتشار محدود، تکرارپذیری <±2% بیش از حد برآورد می‌شود.

خشک کردن یک مرحله مهم در تولید پارچه PTFE در دمای بالا است. عیوب رایج عبارتند از: ترک خوردگی (خشک شدن خیلی سریع، پوسته شدن سطح)، مهاجرت پوشش (حرکت ذرات به سطح، پیوند داخلی ضعیف)، سوراخ‌ها/تاول‌ها (هوا یا بخار محبوس شده)، لکه‌های سفید و گچی (مهاجرت سورفکتانت یا همجوشی ناقص)، زرد شدن/کک‌شدن (گرم شدن بیش از حد مواد افزودنی)، لایه‌برداری بیش از حد (تنش‌زدگی یا چسبندگی بیش از حد) تسطیح)، تاب خوردگی (انقباض ناهموار)، سطح خشک اما داخل مرطوب (پوست رطوبت را به دام می اندازد)، و لبه های ضخیم (اثر حلقه قهوه). راه حل ها شامل پروفیل های خشک کن کنترل شده، تهویه مناسب و پیش تصفیه بستر می باشد.

پارچه PTFE با دمای بالا به طور گسترده در صنایع شیمیایی برای هفت کاربرد کلیدی استفاده می شود: واشر فلنج و آستر لوله (مقاوم در برابر اسید/قلیای قوی)، روکش راکتور و مخزن (جلوگیری از خوردگی فلز، تمیز کردن آسان)، کیسه های فیلتر برای گازهای دودکش خورنده (تا 260 درجه سانتیگراد)، چسب های ضد خوردگی برای انبساط جوش، اتصالات ضد خوردگی برای انبساط. برای قالب‌گیری کامپوزیت و روکش‌های عایق الکتریکی/حرارتی. گریدهای FDA و UL موجود است.

مواد تکمیل کننده سطح که قبل از پوشش PTFE بر روی پارچه فایبرگلاس اعمال می شود برای عملکرد نهایی پارچه PTFE در دمای بالا بسیار مهم است. عوامل جفت کننده ارگانوسیلانی پل های مولکولی بین الیاف شیشه معدنی و PTFE آلی ایجاد می کنند و استحکام لایه برداری را از <2 N/cm به 4-8+ N/cm افزایش می دهند. درمان مناسب همچنین باعث افزایش مقاومت حرارتی (260 درجه سانتیگراد)، عملکرد دی الکتریک و مقاومت شیمیایی می شود. پارچه درمان نشده منجر به لایه برداری، حباب شدن و عمر مفید کوتاه می شود.