Drogen is een cruciale stap bij de productie van PTFE-stoffen op hoge temperatuur. Veel voorkomende defecten zijn onder meer: barsten (te snel drogen, huidverkleuring van het oppervlak), migratie van coatings (deeltjes verplaatsen zich naar het oppervlak, zwakke interne hechting), gaatjes/blaasjes (opgesloten lucht of stoom), witte vlekken en verkrijting (migratie van oppervlakteactieve stoffen of onvolledige versmelting), vergeling/verkooksing (oververhitting van additieven), delaminatie (krimpspanning overtreft de hechting), sinaasappelschil (slechte egalisatie), kromtrekken (ongelijke krimp), oppervlak droog maar binnenkant nat (huid houdt vocht vast) en dikke randen (koffieringeffect). Oplossingen omvatten gecontroleerde droogprofielen, goede ventilatie en substraatvoorbehandeling.

PTFE-stof voor hoge temperaturen wordt veel gebruikt in de chemische industrie voor zeven belangrijke toepassingen: flenspakkingen en pijpvoeringen (bestand tegen sterke zuren/alkaliën), reactor- en tankvoeringen (voorkomt metaalcorrosie, gemakkelijk schoon te maken), filterzakken voor corrosief rookgas (tot 260 ° C), anti-corrosie dilatatievoegen voor kanalen, anti-adhesie laspads, lossingsdoek voor composietgieten en elektrische/thermische isolatiewikkels. FDA- en UL-kwaliteiten beschikbaar.

Oppervlakteafwerkingsmiddelen die vóór de PTFE-coating op glasvezelweefsel worden aangebracht, zijn van cruciaal belang voor de uiteindelijke prestaties van PTFE-doeken bij hoge temperaturen. Organosilaan-koppelingsmiddelen creëren moleculaire bruggen tussen anorganische glasvezel en organische PTFE, waardoor de afpelsterkte wordt verhoogd van <2 N/cm tot 4-8+ N/cm. Een juiste behandeling verbetert ook de hittebestendigheid (260°C+), de diëlektrische prestaties en de chemische bestendigheid. Onbehandelde stof leidt tot delaminatie, borrelen en een korte levensduur.