บทความนี้จะแนะนำกระบวนการพื้นฐานที่สมบูรณ์สำหรับการชุบผ้าไฟเบอร์กลาสด้วยอิมัลชัน PTFE เจ็ดขั้นตอนสำคัญ: 1 การปรับสภาพ (ล้างขี้ผึ้ง/กำจัดขนาด) ที่อุณหภูมิ 350-400°C เพื่อขจัดสารปรับขนาดสิ่งทอ 2 สูตรอิมัลชันที่มีปริมาณของแข็ง 40-55% และสารลดแรงตึงผิวเพื่อการเปียกที่ดีขึ้น 3 การชุบด้วยวิธีจุ่มบีบหรือการเคลือบใบมีดแพทย์ ④ การทำให้แห้งที่อุณหภูมิ 100-150°C เพื่อค่อยๆ ระเหยน้ำและสร้างฟิล์ม PTFE แห้ง ⑤ การเผาที่อุณหภูมิ 360-390°C (สูงถึง 400°C) เพื่อละลายอนุภาค PTFE ให้เป็นฟิล์มต่อเนื่อง ⑥ การอบแห้งแบบเผาผนึกหลายรอบซ้ำ 2-4 ครั้งเพื่อให้ได้ความหนาเป้าหมายและปริมาณเรซิน (45-65%) ⑦ การบำบัดหลังรวมถึงการรักษาโคโรนา การตัดขอบ การม้วน และการตรวจสอบคุณภาพ จุดควบคุมหลัก: การดีแว็กซ์อย่างสมบูรณ์ การทำให้อิมัลชันเปียกอย่างสมบูรณ์ การอบแห้งแบบค่อยเป็นค่อยไป อุณหภูมิการเผาผนึกที่แม่นยำ และความหนาแน่นของการเคลือบที่สม่ำเสมอ ผลิตภัณฑ์ให้บริการลามิเนตเคลือบทองแดงความถี่สูง สายพานลำเลียงที่มีอุณหภูมิสูง และวัสดุเมมเบรนทางสถาปัตยกรรม

บทความนี้จะแนะนำตัวทำละลายอินทรีย์ที่ผ้าทนความร้อนสูง PTFE สามารถทนต่อได้ ผ้าไฟเบอร์กลาสเคลือบ PTFE แสดงความเฉื่อยทางเคมีเป็นพิเศษ ทนทานต่อตัวทำละลายอินทรีย์ทั่วไปเกือบทั้งหมดภายใต้สภาวะการทำงานปกติ โดยไม่มีการละลาย การบวม หรือปฏิกิริยาทางเคมี หมวดหมู่ที่ยอมรับได้ ได้แก่: แอลกอฮอล์ (เมทานอล เอทานอล ไอโซโพรพานอล) คีโตน (อะซิโตน MEK ไซโคลเฮกซาโนน) เอสเทอร์ (เอทิลอะซิเตต บิวทิลอะซิเตต) ไฮโดรคาร์บอน (น้ำมันเบนซิน โทลูอีน ไซลีน เฮกเซน) ไฮโดรคาร์บอนที่มีฮาโลเจน (ไดคลอโรมีเทน คลอโรฟอร์ม คาร์บอนเตตระคลอไรด์) อีเทอร์ (ไดเอทิลอีเทอร์ THF) กรดอินทรีย์ (น้ำแข็ง กรดอะซิติก กรดฟอร์มิก) เอมีนและเอไมด์ (ไตรเอทิลเอมีน, DMF) ฟีนอล และอื่นๆ เช่น คาร์บอนไดซัลไฟด์ ไพริดีน น้ำมันซิลิโคน และน้ำมันเบรก

บทความนี้ครอบคลุมถึงข้อกำหนดอัตราการทำความเย็นระหว่างการเผาผนึกด้วยผ้าอุณหภูมิสูง PTFE หลังจากการเผาผนึกที่อุณหภูมิ 380-400°C ผ้าจะต้องผ่านโซนที่ไวต่อการตกผลึกที่อุณหภูมิ 310-315°C อย่างรวดเร็ว อัตราการทำความเย็นที่แนะนำคืออย่างน้อย 30-50°C/นาที (ผ้าบางสามารถบรรลุ 100-200°C/นาทีผ่านการระบายความร้อนด้วยอากาศ) การทำความเย็นอย่างรวดเร็ว (การชุบแข็ง) ทำให้เกิดความเป็นผลึกต่ำ (45-50%) ทำให้ได้การเคลือบที่นุ่มนวลและเหนียวพร้อมพื้นผิวเรียบ การยึดเกาะที่แข็งแกร่ง ประสิทธิภาพการไม่ติดที่ดีเยี่ยม และความต้านทานต่อการหลุดร่อนและการแตกร้าว การระบายความร้อนช้า (การระบายความร้อนด้วยเตา) ส่งผลให้เกิดความเป็นผลึกสูง (60-70%) ทำให้สารเคลือบแข็งและเปราะมีแนวโน้มที่จะหดตัว หลุดลอก และเกิดรอยแตกขนาดเล็ก

ผ้าทนอุณหภูมิสูง PTFE แรงดึงสูงทำโดยการเคลือบ PTFE ลงบนผ้าไฟเบอร์กลาสที่มีความแข็งแรงสูง ให้ความต้านทานแรงดึง ทนความร้อน คุณสมบัติไม่ติด ทนต่อสารเคมี และแรงเสียดทานต่ำ การใช้งานที่สำคัญ ได้แก่ การลำเลียงทางอุตสาหกรรม (บรรจุภัณฑ์แบบหดตัวด้วยความร้อน การอบอาหาร เครื่องอบผ้า การอบแห้งกระดาษ/ฟิล์ม); ผ้าถอดแบบคอมโพสิตและแผ่นรองเบาะแบบกดร้อน การเชื่อมม่านป้องกันและแจ็คเก็ตฉนวนกันความร้อน ฉนวนมอเตอร์ไฟฟ้าและหม้อแปลงไฟฟ้า การสร้างแบริ่งเลื่อนและส่วนรองรับท่อ การกรองสารเคมีและการปิดผนึกวาล์วในสภาพแวดล้อมที่มีฤทธิ์กัดกร่อน ความต้านทานแรงดึงสูงช่วยให้มั่นใจได้ถึงความทนทานภายใต้แรงดึง การฉีกขาด การโค้งงอซ้ำๆ และความเค้นเชิงกลที่อุณหภูมิสูง ในการใช้งานหนักที่หลากหลายเหล่านี้

ในระหว่างการเผาผนึก อนุภาค PTFE บนผ้าไฟเบอร์กลาสจะละลายที่อุณหภูมิสูงกว่า 327°C ซึ่งจะทำลายแผ่นโซ่พับแบบเดิมและขอบเขตของอนุภาคเพื่อสร้างการหลอมละลายแบบอสัณฐาน เมื่อเย็นตัวลง PTFE จะตกผลึกใหม่เป็นสเฟรูไลต์ที่ประกอบด้วยลาเมลลาที่มีแนวรัศมี โดยมีความเป็นผลึกอยู่ระหว่าง 50–70% อัตราการทำความเย็นจะกำหนดความสมบูรณ์แบบของคริสตัล: การระบายความร้อนที่ช้าจะทำให้ได้ความเป็นผลึกที่สูงขึ้น สเฟียรูไลต์ที่ใหญ่ขึ้น ความแข็งที่มากขึ้น การดับอย่างรวดเร็วทำให้สเฟียรูไลต์ละเอียดขึ้นและมีความยืดหยุ่นดีขึ้น

บทสรุปทางเทคนิคจาก Jiangsu Aokai นี้วิเคราะห์ว่าอุณหภูมิการเผาผนึกที่ต่ำหรือสูงเกินไปสร้างความเสียหายให้กับผ้าที่มีอุณหภูมิสูงของ PTFE ได้อย่างไร การเผาผนึกต่ำทำให้อนุภาคไม่ละลาย ทำให้เกิดรูพรุนขนาดเล็ก การยึดเกาะของสารเคลือบ-พื้นผิวที่อ่อนแอ พื้นผิวหยาบ ความแข็งแรงเชิงกลไม่ดี และมีลักษณะทึบแสงเหมือนน้ำนม ความร้อนสูงเกินไปทำให้เกิดการย่อยสลายเนื่องจากความร้อนของ PTFE ทำให้เกิดรูเข็ม ฟองอากาศ ความเปราะบาง การเปลี่ยนสีจากสีเหลืองไปเป็นสีดำ และปล่อยควันพิษ สุดขั้วทั้งสองทำลายความกะทัดรัด ประสิทธิภาพการไม่ติด ความยืดหยุ่น ความเป็นฉนวน และความเสถียรของมิติ

ปะเก็นฉนวนผ้าอุณหภูมิสูง PTFE ผสมผสานความเป็นฉนวนสูง (คงที่ภายใต้ความชื้น) ช่วงอุณหภูมิ -70°C ถึง 260°C ทนทานต่อสารเคมีสากล (ยกเว้นโลหะอัลคาไลหลอมเหลว) พื้นผิวที่ไม่ติด (ป้องกันการคืบคลาน) ป้องกันการคืบ (การเสริมแรงด้วยไฟเบอร์กลาสเทียบกับ PTFE บริสุทธิ์) ความต้านทานแรงดึงสูง แรงเสียดทานต่ำ (μ=0.05-0.1) และระดับเปลวไฟ V-0 เมื่อเปรียบเทียบกับไมกา ยาง และปะเก็น PTFE บริสุทธิ์ ผ้า PTFE ให้ความยืดหยุ่น ความสามารถในการขึ้นรูป และความเสถียรของมิติในระยะยาวที่เหนือกว่า เหมาะสำหรับหม้อแปลงไฟฟ้า ฉนวนมอเตอร์ การซีลหน้าแปลนเคมี และอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์

ความเรียบของผ้า PTFE ในระหว่างการเผาผนึกจำเป็นต้องมีการควบคุมแรงตึง อุณหภูมิ และการควบคุมการจับยึดที่แม่นยำ วิธีการหลัก: เครื่องสเตนเทอร์ (แผ่นพินรักษาความกว้าง ป้องกันการหดตัวของเส้นพุ่ง), โปรไฟล์อุณหภูมิไล่ระดับ (การให้ความร้อนช้า → การคงตัวที่ 380-400°C → การระบายความร้อนอย่างช้าๆ ที่ต่ำกว่า 310°C ก่อนที่จะคลายความตึงเครียด), วัสดุพิมพ์ที่หดตัวล่วงหน้า (ขจัดความเครียดจากการทอก่อนการเคลือบ) และความหนาของการเคลือบที่สม่ำเสมอ (ป้องกันการหลอมละลายที่แตกต่างกัน) ต้องรักษาการควบคุมสเตนเทอร์ไว้จนกว่าจะเย็นลงต่ำกว่าจุดตกผลึกของ PTFE (ประมาณ 310°C) เพื่อป้องกันการบิดเบี้ยว

ความสม่ำเสมอของการเคลือบระหว่างการเคลือบอิมัลชัน PTFE ของผ้าไฟเบอร์กลาสถือเป็นเส้นชีวิตของคุณภาพของผลิตภัณฑ์ สาเหตุของการเคลือบที่ไม่สม่ำเสมอ: ความล้มเหลวของการไม่ติด (การเกาะติดที่จุดบาง ๆ) ความอ่อนแอทางกล (ความเข้มข้นของความเครียด การฉีกขาด) ความไม่เสถียรทางไฟฟ้า (แรงดันพังทลายลดลงเหลือ 1/10) การทะลุผ่านของสารเคมี (การกัดกร่อนของรูเข็ม) ปัญหาด้านมิติ (การบิดเบี้ยว) และข้อบกพร่องในการประมวลผล (การเคลื่อนตัวของสายพาน การเปลี่ยนแปลงของความหนา) การเคลือบที่สม่ำเสมอจำเป็นต้องมีการควบคุมความหนืดของอิมัลชัน ปริมาณของแข็ง ความตึงของผ้า ช่องว่างในการบีบ และโปรไฟล์การทำให้แห้ง/การเผาแบบหลายโซนอย่างแม่นยำ

ผ้าที่มีอุณหภูมิสูงของ PTFE ผ่านการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างสี่ขั้นตอนเมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้น: ต่ำกว่า 260°C – การแตกร้าวขนาดเล็กอย่างช้าๆ และการระเหยของสารเติมแต่งที่ตกค้าง; ที่ 327°C (จุดหลอมเหลว) – การเปลี่ยนผ่านของผลึกไปเป็นอสัณฐาน การเคลือบจะนิ่มลง และแยกออกจากไฟเบอร์กลาส 400-500°C – PTFE สลายตัว (ปล่อยก๊าซพิษ) สารเคลือบจะหายไป สูงกว่า 500°C – ไฟเบอร์กลาสอ่อนตัวลง (จุดอ่อนตัว 840°C) และสูญเสียความสมบูรณ์ของโครงสร้าง รักษาอุณหภูมิให้ต่ำกว่า 260°C อย่างต่อเนื่อง หลีกเลี่ยงอุณหภูมิสูงสุดที่ >300°C เพื่อการทำงานที่ปลอดภัย