Dit artikel introduceert het complete basisproces voor het impregneren van glasvezeldoek met PTFE-emulsie. Zeven belangrijke stappen: ① Voorbehandeling (ontwassen/ontlijmen) bij 350-400°C om textiellijmmiddelen te verwijderen; ② Emulsieformulering met 40-55% vaste stofgehalte en oppervlakteactieve stoffen voor verbeterde bevochtiging; ③ Impregnatie via dip-squeeze-methode of rakelcoating; ④ Drogen bij 100-150°C om water voorzichtig te verdampen en een droge PTFE-film te vormen; ⑤ Sinteren bij 360-390°C (tot 400°C) om PTFE-deeltjes tot een continue film te smelten; ⑥ Impregnatie-drogen-sinteren in meerdere cycli, 2-4 keer herhaald om de beoogde dikte en het harsgehalte (45-65%) te bereiken; ⑦ Nabehandeling inclusief coronabehandeling, randafwerking, wikkelen en kwaliteitscontrole. Kerncontrolepunten: volledig ontwassen, volledige bevochtiging van de emulsie, geleidelijke droging, nauwkeurige sintertemperatuur en consistente coatingdichtheid. Producten zijn bedoeld voor hoogfrequente, met koper beklede laminaten, transportbanden voor hoge temperaturen en architecturale membraanmaterialen.

Dit artikel introduceert de organische oplosmiddelen waartegen PTFE-doek voor hoge temperaturen bestand is. Met PTFE gecoat glasvezelweefsel vertoont een uitzonderlijke chemische inertie en is onder normale werkomstandigheden bestand tegen vrijwel alle gangbare organische oplosmiddelen, zonder dat het oplost, opzwelt of een chemische reactie vertoont. Toegestane categorieën zijn onder meer: alcoholen (methanol, ethanol, isopropanol), ketonen (aceton, MEK, cyclohexanon), esters (ethylacetaat, butylacetaat), koolwaterstoffen (benzine, tolueen, xyleen, hexaan), gehalogeneerde koolwaterstoffen (dichloormethaan, chloroform, tetrachloorkoolstof), ethers (diethylether, THF), organische zuren (ijsazijn, mierenzuur), aminen en amiden (triethylamine, DMF), fenolen en andere zoals koolstofdisulfide, pyridine, siliconenolie en remvloeistof.

Dit artikel behandelt de vereisten voor de koelsnelheid tijdens het sinteren van PTFE-doeken op hoge temperatuur. Na sinteren bij 380-400°C moet het weefsel snel door de kristallisatiegevoelige zone van 310-315°C gaan. De aanbevolen koelsnelheid is minimaal 30-50°C/min (dunne doeken kunnen 100-200°C/min bereiken via luchtkoeling). Snel afkoelen (afschrikken) produceert een lage kristalliniteit (45-50%), wat zachte, taaie coatings oplevert met gladde oppervlakken, sterke hechting, uitstekende antiaanbakprestaties en weerstand tegen delaminatie en barsten. Langzaam afkoelen (ovenkoeling) resulteert in een hoge kristalliniteit (60-70%), waardoor stijve, broze coatings ontstaan ​​die gevoelig zijn voor krimpen, afbladderen en microscheuren.

PTFE-doek voor hoge temperaturen met hoge treksterkte wordt gemaakt door PTFE te coaten op glasvezelweefsel met hoge sterkte, en biedt treksterkte, hittebestendigheid, antikleefeigenschappen, chemische weerstand en lage wrijving. De belangrijkste toepassingen zijn onder meer: ​​industrieel transport (krimpverpakkingen, voedselbakken, textieldrogers, drogen van papier/film); composiet loslaatdoek en kussenvoeringen voor hete persen; lasbeschermingsgordijnen en thermische isolatiejassen; elektrische motor- en transformatorisolatie; het bouwen van glijlagers en pijpleidingsteunen; chemische filtratie en klepafdichting in corrosieve omgevingen. Hoge treksterkte zorgt voor duurzaamheid onder spanning, scheuren, herhaaldelijk buigen en mechanische belasting bij hoge temperaturen bij deze diverse zware toepassingen.

Tijdens het sinteren smelten PTFE-deeltjes op glasvezelweefsel boven 327°C, waardoor de oorspronkelijke lamellen met gevouwen keten en deeltjesgrenzen worden vernietigd om een ​​amorfe smelt te vormen. Bij afkoeling herkristalliseert PTFE tot sferulieten die zijn samengesteld uit radiaal georiënteerde lamellen, met een kristalliniteit variërend van 50-70%. De koelsnelheid bepaalt de kristalperfectie: langzame afkoeling levert een hogere kristalliniteit, grotere sferulieten en grotere hardheid op; snel blussen geeft fijnere sferulieten en verbeterde flexibiliteit.

Deze technische brief van Jiangsu Aokai analyseert hoe extreem lage of hoge sintertemperaturen PTFE-doek voor hoge temperaturen beschadigen. Door weinig sinteren blijven de deeltjes ongesmolten, waardoor microporiën, een zwakke hechting tussen coating en substraat, ruwe oppervlakken, slechte mechanische sterkte en een melkachtig, ondoorzichtig uiterlijk ontstaan. Oververhitting veroorzaakt thermische degradatie van PTFE, waardoor gaatjes, belletjes, broosheid, geel-naar-zwarte verkleuring ontstaan ​​en er giftige dampen vrijkomen. Beide uitersten vernietigen de compactheid, de antiaanbakprestaties, de flexibiliteit, de isolatie en de maatvastheid.

Isolerende pakkingen van PTFE-stof voor hoge temperaturen combineren een hoge diëlektrische sterkte (stabiel onder vochtigheid), een temperatuurbereik van -70°C tot 260°C, universele chemische bestendigheid (behalve gesmolten alkalimetalen), een antikleefoppervlak (voorkomt kruip), anti-kruip (glasvezelversterking vs. zuiver PTFE), hoge treksterkte, lage wrijving (μ=0,05-0,1) en V-0 vlamclassificatie. Vergeleken met mica-, rubber- en pure PTFE-pakkingen biedt PTFE-doek superieure flexibiliteit, verwerkbaarheid en maatvastheid op lange termijn. Ideaal voor transformatoren, motorisolatie, chemische flensafdichtingen en halfgeleiderapparatuur.

De vlakheid van PTFE-doek tijdens het sinteren vereist nauwkeurige controle van spanning, temperatuur en beperking. Kernmethoden: stentermachine (pinplaten behouden de breedte, voorkomen inslagkrimp), gradiënttemperatuurprofiel (langzame verwarming → 380-400 °C vasthouden → langzame afkoeling onder 310 °C voordat de spanning wordt opgeheven), voorgekrompen substraat (verwijdert weefspanning vóór het coaten) en uniforme coatingdikte (voorkomt differentieel smelten). De fixatie van de stenter moet worden gehandhaafd tot afkoeling tot onder het PTFE-kristallisatiepunt (ca. 310°C) om kromtrekken te voorkomen.

Coatinguniformiteit tijdens PTFE-emulsie-impregnering van glasvezelweefsel is de levensader van de productkwaliteit. Oorzaken van ongelijkmatige coating: falen van de antiaanbaklaag (plakken op dunne plekken), mechanische zwakte (spanningsconcentratie, scheuren), elektrische instabiliteit (doorslagspanning daalt tot 1/10), chemische penetratie (pinhole-corrosie), dimensionale problemen (kromming) en verwerkingsfouten (dwalen van de band, variatie in dikte). Uniforme coating vereist nauwkeurige controle van de emulsieviscositeit, het vastestofgehalte, de weefselspanning, knijpopeningen en droog-/sinterprofielen in meerdere zones.

PTFE-doek voor hoge temperaturen ondergaat vier stadia van structurele verandering naarmate de temperatuur stijgt: onder 260°C – langzame microscheurtjes en resterende vervluchtiging van additieven; bij 327°C (smeltpunt) – overgang van kristallijn naar amorf, de coating wordt zachter en laat los van glasvezel; 400-500°C – PTFE depolymeriseert (laat giftige gassen vrij), coating verdwijnt; boven 500°C – glasvezel wordt zacht (verwekingspunt van 840°C) en verliest structurele integriteit. Blijf continu onder de 260°C en vermijd pieken van >300°C voor een veilige werking.