این مقاله به معرفی فرآیند اولیه کامل برای آغشته کردن پارچه فایبر گلاس به امولسیون PTFE می پردازد. هفت مرحله کلیدی: ① پیش تصفیه (واکس زدایی/زیاب زدایی) در دمای 350-400 درجه سانتیگراد برای حذف عوامل اندازه گیری پارچه. ② فرمولاسیون امولسیون با محتوای جامد 40-55٪ و سورفکتانت برای بهبود مرطوب شدن. ③ اشباع از طریق روش غوطه ور شدن فشار یا پوشش تیغه دکتر. ④ خشک کردن در 100-150 درجه سانتیگراد برای تبخیر ملایم آب و تشکیل فیلم خشک PTFE. ⑤ تف جوشی در 360-390 درجه سانتیگراد (تا 400 درجه سانتیگراد) برای ذوب ذرات PTFE به فیلم پیوسته. ⑥ چند چرخه اشباع، خشک کردن، تف جوشی 2-4 بار برای رسیدن به ضخامت و محتوای رزین مورد نظر (45-65٪) تکرار می شود. ⑦ پس از درمان شامل درمان کرونا، پیرایش لبه، سیم پیچی و بازرسی کیفیت. نقاط کنترل اصلی: موم زدایی کامل، مرطوب شدن کامل امولسیون، خشک شدن تدریجی، دمای پخت دقیق و چگالی پوشش ثابت. محصولات دارای ورقه های مسی با فرکانس بالا، تسمه نقاله با دمای بالا و مواد غشایی معماری هستند.

این مقاله حلال های آلی را معرفی می کند که پارچه PTFE با دمای بالا می تواند تحمل کند. پارچه فایبرگلاس با روکش PTFE بی اثری شیمیایی استثنایی از خود نشان می دهد و تقریباً در برابر تمام حلال های آلی رایج در شرایط کاری عادی بدون انحلال، تورم یا واکنش شیمیایی مقاومت می کند. دسته‌های قابل تحمل عبارتند از: الکل‌ها (متانول، اتانول، ایزوپروپانول)، کتون‌ها (استون، MEK، سیکلوهگزانون)، استرها (اتیل استات، بوتیل استات)، هیدروکربن‌ها (بنزین، تولوئن، زایلن، هگزان)، هیدروکربن‌های هالوژنه (دی کلرومتان، اتیل دی‌کلروتراکتروفورم، کلرومتان، اتیل دی‌کلروتروفورماتان، اتیل دی‌کلر دی‌تراکرو اِترو اتر). THF)، اسیدهای آلی (اسید استیک یخبندان، اسید فرمیک)، آمین ها و آمیدها (تری اتیلامین، DMF)، فنل ها، و سایرین مانند دی سولفید کربن، پیریدین، روغن سیلیکون و روغن ترمز.

این مقاله الزامات سرعت خنک کننده را در حین تف جوشی پارچه PTFE در دمای بالا پوشش می دهد. پس از پخت در دمای 380-400 درجه سانتیگراد، پارچه باید به سرعت از منطقه حساس به تبلور 310-315 درجه سانتیگراد عبور کند. سرعت خنک کننده توصیه شده حداقل 30-50 درجه سانتیگراد در دقیقه است (پارچه نازک می تواند از طریق خنک کننده هوا به 100-200 درجه سانتیگراد در دقیقه برسد). خنک شدن سریع (کوئنچ) بلورینگی کم (45-50٪) ایجاد می کند، پوشش های نرم و سخت با سطوح صاف، چسبندگی قوی، عملکرد عالی نچسب، و مقاومت در برابر لایه لایه شدن و ترک خوردگی ایجاد می کند. خنک شدن آهسته (خنک کردن کوره) منجر به بلورینگی بالا (60-70٪) می شود که باعث ایجاد پوشش های سفت و شکننده می شود که مستعد انقباض، لایه برداری و ریزترک هستند.

پارچه PTFE با دمای بالا با کشش بالا با پوشش PTFE بر روی پارچه فایبرگلاس با استحکام بالا ساخته می شود که استحکام کششی، مقاومت در برابر حرارت، خواص نچسب، مقاومت شیمیایی و اصطکاک کم را ارائه می دهد. کاربردهای کلیدی عبارتند از: انتقال صنعتی (بسته بندی حرارتی شرینک، پخت مواد غذایی، خشک کن پارچه، خشک کردن کاغذ/فیلم). پارچه آزاد قالب کامپوزیت و آستر بالشتک پرس داغ. جوشکاری پرده های محافظ و ژاکت های عایق حرارتی؛ عایق موتور الکتریکی و ترانسفورماتور؛ یاتاقان های کشویی ساختمان و تکیه گاه های خط لوله؛ فیلتراسیون شیمیایی و آب بندی شیر در محیط های خورنده. استحکام کششی بالا دوام را در برابر کشش، پارگی، خمش مکرر و تنش مکانیکی در دمای بالا در این کاربردهای مختلف سنگین تضمین می کند.

در طول پخت، ذرات PTFE روی پارچه فایبر گلاس در دمای بالای 327 درجه سانتیگراد ذوب می شوند و لاملاهای زنجیره چین خورده اصلی و مرزهای ذرات را از بین می برند و یک مذاب بی شکل تشکیل می دهند. پس از سرد شدن، PTFE دوباره به شکل کروی متشکل از لاملاهای شعاعی، با کریستالینیت 50 تا 70 درصد متبلور می شود. سرعت خنک‌سازی کمال کریستال را تعیین می‌کند: خنک‌سازی آهسته بلورینگی بالاتر، اسفرولیت‌های بزرگ‌تر، سختی بیشتر را ایجاد می‌کند. خاموش کردن سریع اسفرولیت های ریزتر و انعطاف پذیری بهبود یافته می دهد.

این خلاصه فنی از Jiangsu Aokai تجزیه و تحلیل می کند که چگونه دمای تف جوشی بیش از حد پایین یا بالا به پارچه PTFE با دمای بالا آسیب می رساند. تف جوشی کم باعث ذوب نشدن ذرات می شود و باعث ایجاد ریز منافذ، اتصال ضعیف پوشش و بستر، سطوح ناهموار، استحکام مکانیکی ضعیف و ظاهر مات شیری می شود. گرمای بیش از حد باعث تخریب حرارتی PTFE، ایجاد سوراخ‌ها، حباب‌ها، شکنندگی، تغییر رنگ زرد به سیاه و انتشار دود سمی می‌شود. هر دو حالت افراطی فشردگی، عملکرد نچسب، انعطاف پذیری، عایق و ثبات ابعادی را از بین می برند.

واشرهای عایق پارچه ای با دمای بالا ترکیبی از استحکام دی الکتریک بالا (پایدار در رطوبت)، محدوده دمایی -70 درجه سانتیگراد تا 260 درجه سانتیگراد، مقاومت شیمیایی جهانی (به استثنای فلزات قلیایی مذاب)، سطح نچسب (جلوگیری از خزش)، ضد خزش (مقاومت با فایبرگلاس تقویت کننده PTFE در مقابل اصطکاک کم) (μ=0.05-0.1) و درجه شعله V-0. در مقایسه با واشرهای میکا، لاستیکی و PTFE خالص، پارچه PTFE انعطاف پذیری، پردازش پذیری و ثبات ابعادی طولانی مدت را ارائه می دهد. ایده آل برای ترانسفورماتور، عایق موتور، آب بندی فلنج شیمیایی و تجهیزات نیمه هادی.

صاف بودن پارچه PTFE در حین پخت نیاز به تنش، دما و کنترل دقیق دارد. روش‌های اصلی: دستگاه استنتر (صفحه‌های پین، عرض را حفظ می‌کنند، از انقباض پود جلوگیری می‌کنند)، مشخصات دمای گرادیان (حرارت آهسته ← 380-400 درجه سانتی‌گراد نگه‌داری ← سرد شدن آهسته زیر 310 درجه سانتی‌گراد قبل از آزاد کردن کشش)، بستر پیش‌چروک (از بین بردن تنش بافت قبل از پوشش)، و ضخامت پوشش یکنواخت (جلوگیری از ذوب متفاوت). برای جلوگیری از تاب خوردگی، مهار استنتر باید تا خنک شدن در زیر نقطه تبلور PTFE (تقریباً 310 درجه سانتیگراد) حفظ شود.

یکنواختی پوشش در هنگام اشباع امولسیون PTFE پارچه فایبر گلاس راه نجات کیفیت محصول است. پوشش ناهموار باعث: خرابی نچسب (چسبیدن در نقاط نازک)، ضعف مکانیکی (تمرکز تنش، پارگی)، ناپایداری الکتریکی (افت ولتاژ شکست به 1/10)، نفوذ شیمیایی (خوردگی سوراخ سوزن)، مشکلات ابعادی (چرخش) و عیوب پردازش (سرگردانی تسمه، تغییر ضخامت) می‌شود. پوشش یکنواخت نیاز به کنترل دقیق ویسکوزیته امولسیون، محتوای جامد، کشش پارچه، شکاف های فشاری، و پروفیل های خشک کردن/پخت چند ناحیه ای دارد.

پارچه PTFE با دمای بالا تحت چهار مرحله تغییر ساختاری با افزایش دما قرار می گیرد: زیر 260 درجه سانتیگراد - میکرو ترک خوردگی آهسته و تبخیر مواد افزودنی باقیمانده. در دمای 327 درجه سانتیگراد (نقطه ذوب) - انتقال کریستالی به آمورف، پوشش نرم می شود، از فایبرگلاس لایه لایه می شود. 400-500 درجه سانتیگراد - PTFE دپلیمریزه می شود (گازهای سمی آزاد می کند)، پوشش از بین می رود. بالاتر از 500 درجه سانتیگراد - فایبرگلاس نرم می شود (نقطه نرم شدن 840 درجه سانتیگراد) و یکپارچگی ساختاری را از دست می دهد. به طور مداوم زیر 260 درجه سانتیگراد بمانید، برای عملکرد ایمن از پیک های بیش از 300 درجه سانتیگراد خودداری کنید.