Bu makale, fiberglas kumaşın PTFE emülsiyonu ile emprenye edilmesine yönelik temel işlemin tamamını tanıtmaktadır. Yedi temel adım: ① Tekstil haşıl maddelerini çıkarmak için 350-400°C'de ön işlem (mum giderme/haşıl giderme); ② Geliştirilmiş ıslatma için %40-55 katı içerikli ve yüzey aktif maddeler içeren emülsiyon formülasyonu; ③ Daldırarak sıkma yöntemi veya doktor bıçağıyla kaplama yoluyla emprenye etme; ④ Suyu hafifçe buharlaştırmak ve kuru PTFE film oluşturmak için 100-150°C'de kurutma; ⑤ PTFE parçacıklarını sürekli film halinde eritmek için 360-390°C'de (400°C'ye kadar) sinterleme; ⑥ Hedef kalınlığa ve reçine içeriğine (%45-65) ulaşmak için çok döngülü emprenyeleme-kurutma-sinterleme 2-4 kez tekrarlandı; ⑦ Korona işlemi, kenar düzeltme, sarma ve kalite kontrolünü içeren son işlem. Temel kontrol noktaları: tam mum giderme, tam emülsiyon ıslatma, kademeli kurutma, hassas sinterleme sıcaklığı ve tutarlı kaplama yoğunluğu. Ürünler, yüksek frekanslı bakır kaplı laminatlara, yüksek sıcaklığa dayanıklı taşıma bantlarına ve mimari membran malzemelerine hizmet eder.

Bu makale, PTFE yüksek sıcaklık kumaşının dayanabileceği organik solventleri tanıtmaktadır. PTFE kaplı fiberglas kumaş, normal çalışma koşulları altında çözünme, şişme veya kimyasal reaksiyon olmaksızın neredeyse tüm yaygın organik solventlere direnç göstererek olağanüstü kimyasal inertlik sergiler. Tolere edilebilir kategoriler şunları içerir: alkoller (metanol, etanol, izopropanol), ketonlar (aseton, MEK, sikloheksanon), esterler (etil asetat, bütil asetat), hidrokarbonlar (benzin, toluen, ksilen, heksan), halojenlenmiş hidrokarbonlar (diklorometan, kloroform, karbon tetraklorür), eterler (dietil eter, THF), organik asitler (buzlu asetik asit, formik asit), aminler ve amidler (trietilamin, DMF), fenoller ve karbon disülfür, piridin, silikon yağı ve fren hidroliği gibi diğerleri.

Bu makale, PTFE'nin yüksek sıcaklıkta kumaş sinterlemesi sırasında soğutma hızı gereksinimlerini kapsar. 380-400°C'de sinterlendikten sonra kumaşın 310-315°C kristalleşmeye duyarlı bölgeden hızla geçmesi gerekir. Önerilen soğutma hızı en az 30-50°C/dk'dır (ince kumaş, hava soğutma yoluyla 100-200°C/dk'ya ulaşabilir). Hızlı soğutma (söndürme), düşük kristallik (%45-50) üreterek pürüzsüz yüzeylere sahip yumuşak, sert kaplamalar, güçlü yapışma, mükemmel yapışmaz performans ve katmanlara ayrılma ve çatlamaya karşı direnç sağlar. Yavaş soğutma (fırında soğutma) yüksek kristallik (%60-70) ile sonuçlanır ve bu da büzülmeye, soyulmaya ve mikro çatlaklara eğilimli sert, kırılgan kaplamalara neden olur.

Yüksek mukavemetli PTFE yüksek sıcaklık kumaşı, çekme mukavemeti, ısı direnci, yapışmaz özellikler, kimyasal direnç ve düşük sürtünme sunan, yüksek mukavemetli fiberglas kumaş üzerine PTFE kaplanarak yapılır. Temel uygulamalar şunları içerir: endüstriyel taşıma (ısıyla büzüşen ambalaj, gıda pişirme, tekstil kurutucuları, kağıt/film kurutma); kompozit kalıplama ayırma bezi ve sıcak pres yastık astarları; kaynak koruyucu perdeler ve ısı yalıtım ceketleri; elektrik motoru ve transformatör izolasyonu; kayar yataklar ve boru hattı destekleri inşa etmek; Aşındırıcı ortamlarda kimyasal filtreleme ve valf sızdırmazlığı. Yüksek çekme mukavemeti, bu çeşitli ağır hizmet uygulamalarında gerilim, yırtılma, tekrarlanan esneme ve yüksek sıcaklıktaki mekanik stres altında dayanıklılık sağlar.

Sinterleme sırasında, fiberglas kumaş üzerindeki PTFE parçacıkları 327°C'nin üzerinde eriyerek orijinal katlanmış zincir lamellerini ve parçacık sınırlarını yok ederek amorf bir eriyik oluşturur. Soğutulduktan sonra PTFE, kristalliği %50-70 arasında değişen, radyal olarak yönlendirilmiş lamellerden oluşan küreselitler halinde yeniden kristalleşir. Soğutma hızı kristalin mükemmelliğini belirler: yavaş soğutma, daha yüksek kristallik, daha büyük küreselitler, daha fazla sertlik sağlar; hızlı söndürme daha ince kürecikler ve gelişmiş esneklik sağlar.

Jiangsu Aokai'nin bu teknik özeti, aşırı düşük veya yüksek sinterleme sıcaklıklarının PTFE yüksek sıcaklık kumaşına nasıl zarar verdiğini analiz ediyor. Düşük sinterleme, parçacıkları erimeden bırakarak mikro gözeneklere, zayıf kaplama-alt tabaka bağlantısına, pürüzlü yüzeylere, zayıf mekanik dayanıma ve süt rengi opak görünüme neden olur. Aşırı ısınma, PTFE'nin termal bozulmasına neden olur, küçük delikler, kabarcıklar, kırılganlık, sarıdan siyaha renk değişikliği oluşturur ve zehirli dumanlar çıkarır. Her iki uç nokta da kompaktlığı, yapışmaz performansı, esnekliği, yalıtımı ve boyutsal kararlılığı yok eder.

PTFE yüksek sıcaklık kumaş yalıtım contaları, yüksek dielektrik dayanımı (nem altında stabil), -70°C ila 260°C sıcaklık aralığı, evrensel kimyasal direnç (erimiş alkali metaller hariç), yapışmaz yüzey (sızmayı önler), sürünme önleyici (fiberglas takviyeli, saf PTFE'ye karşı), yüksek gerilme mukavemeti, düşük sürtünme (μ=0,05-0,1) ve V-0 alev derecesini birleştirir. Mika, kauçuk ve saf PTFE contalarla karşılaştırıldığında PTFE kumaş üstün esneklik, işlenebilirlik ve uzun vadeli boyutsal stabilite sunar. Transformatörler, motor izolasyonu, kimyasal flanş sızdırmazlığı ve yarı iletken ekipmanlar için idealdir.

Sinterleme sırasında PTFE kumaşın düzlüğü, hassas gerginlik, sıcaklık ve sınırlama kontrolü gerektirir. Çekirdek yöntemleri: ram makinesi (iğne plakaları genişliği korur, atkı büzülmesini önler), gradyan sıcaklık profili (yavaş ısıtma → 380-400°C tutma → gerilimi serbest bırakmadan önce 310°C'nin altına yavaş soğutma), önceden büzülmüş alt tabaka (kaplama öncesinde dokuma gerilimini ortadan kaldırır) ve eşit kaplama kalınlığı (farklı erimeyi önler). Çarpılmayı önlemek için PTFE kristalizasyon noktasının (yaklaşık 310°C) altına soğuyuncaya kadar ramöz tutuculuğu korunmalıdır.

Fiberglas kumaşın PTFE emülsiyon emprenyesi sırasında kaplama homojenliği, ürün kalitesinin yaşam çizgisidir. Düzensiz kaplamanın nedenleri: yapışmaz arıza (ince noktalarda yapışma), mekanik zayıflık (gerilim konsantrasyonu, yırtılma), elektriksel dengesizlik (arıza voltajı 1/10'a düşer), kimyasal nüfuziyet (iğne deliği korozyonu), boyutsal sorunlar (çarpışma) ve işleme kusurları (kayışta gezinme, kalınlık değişimi). Düzgün kaplama, emülsiyon viskozitesinin, katı içeriğin, kumaş gerginliğinin, sıkma boşluklarının ve çok bölgeli kurutma/sinterleme profillerinin hassas kontrolünü gerektirir.

PTFE yüksek sıcaklık kumaşı, sıcaklık arttıkça dört aşamalı yapısal değişime uğrar: 260°C'nin altında - yavaş mikro çatlama ve katkı maddesinin artık buharlaşması; 327°C'de (erime noktası) – kristalden amorfa geçiş, kaplama yumuşar, cam elyafından katmanlara ayrılır; 400-500°C – PTFE depolimerize olur (toksik gazlar açığa çıkarır), kaplama kaybolur; 500°C'nin üzerinde – cam elyafı yumuşar (840°C yumuşama noktası) ve yapısal bütünlüğünü kaybeder. Güvenli çalışma için sürekli olarak 260°C'nin altında kalın ve >300°C'lik zirvelerden kaçının.