บทความนี้ครอบคลุมถึงวิธีจับคู่ความเร็วของสายการผลิตเครื่องเคลือบและความยาวของเตาอบเพื่อให้แน่ใจว่ากาวออร์กาโนซิลิโคนถึงระดับการบ่มเป้าหมายสำหรับเทป PTFE อุณหภูมิสูง หลักการจับคู่หลัก: เวลาพักทั้งหมด t_total = ความยาวเตาอบที่มีประสิทธิภาพ L ÷ ความเร็วของเส้น v ต้องไม่น้อยกว่าเวลาขั้นต่ำในการบ่มที่ต้องการ รับคุณลักษณะการแข็งตัวผ่าน DSC หรือการทดสอบการแข็งตัวของกาว โดยกำหนดความสัมพันธ์ 'อุณหภูมิ — เวลาการแข็งตัวขั้นต่ำ' แบบจำลองการรักษาสะสมที่เทียบเท่า: แบ่งเตาอบออกเป็นโซน คำนวณ ti=Li/v และ tcure(Ti) ตรวจสอบให้แน่ใจว่า ∑(ti/tcure(Ti)) ≥1 ขั้นตอนการคำนวณ: ตั้งค่าโซนอุณหภูมิด้วยความยาว Li และอุณหภูมิ Ti; ตั้งค่าความเร็วของสาย v คำนวณเวลาที่อยู่อาศัยและอัตราส่วนการมีส่วนร่วมของแต่ละโซน ทำซ้ำจนกระทั่งยอดรวม ≥1 (แนะนำส่วนต่างความปลอดภัย 1.1-1.2)

บทความนี้ครอบคลุมถึงผลกระทบของการฉายรังสีแกมมาต่อโครงสร้างและคุณสมบัติของ PTFE การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางเคมี: รังสีแกมมาทำลายโซ่หลัก CC และโซ่ข้าง CF (ค่า G 3.0-3.5) ทำให้เกิดการแตกของลูกโซ่ขนาดใหญ่และน้ำหนักโมเลกุลลดลงอย่างมาก ในออกซิเจน อนุมูลอิสระจะก่อตัวเป็นเปอร์ออกซีเรดิคัลโดยแนะนำกลุ่มเอซิลฟลูออไรด์และกรดคาร์บอกซิลิก (ไฮโดรไลซ์เป็น HF) การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างแบบย่อ: ความเป็นผลึกเพิ่มขึ้นในช่วงแรก (ขนาดยาต่ำ, การจัดเรียงสายสั้น ๆ ใหม่) จากนั้นลดลง (ขนาดยาที่สูงขึ้น, ข้อบกพร่องรบกวนคริสตัล); ผลึกลาเมลลาร์แตกเป็นผลึกขนาดเล็กและมีลำดับระยะยาวหายไป การเสื่อมสภาพของคุณสมบัติ: การยืดตัวที่จุดขาดลดลงจาก 0.1 kGy ในอากาศ โดยสูญเสีย >90% ที่ ~1kGy — วัสดุจะแข็งและเปราะ จุดหลอมเหลวลดลงจาก 327°C เหลือต่ำกว่า 310°C; กลุ่มขั้วเพิ่มค่าคงที่/การสูญเสียอิเล็กทริกเล็กน้อย พื้นผิวเปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีเทา/ดำโดยสูญเสียความมันเงา

บทความนี้ครอบคลุมถึงข้อดีในการใช้งานของผ้าเทฟลอนที่มีอุณหภูมิสูงในการอบแห้งอิเล็กโทรดแบตเตอรี่ลิเธียม ใช้เป็นสายพานลำเลียงหรือแผ่นรองเตาอบ แก้ปัญหาหลักสามประการ: การยึดเกาะของสารละลาย การกัดกร่อน และรอยขีดข่วนของอิเล็กโทรด ข้อดีสี่ประการ: คุณภาพและผลผลิตของอิเล็กโทรด — คุณสมบัติป้องกันการติดป้องกันการยึดเกาะของสารยึดเกาะ PVDF ช่วยให้ลอกออกได้ง่าย; การนำความร้อนสม่ำเสมอที่ 100-140°C ป้องกันการแตกร้าว/ไหม้เกรียม พื้นผิวเรียบช่วยลดรอยขีดข่วนและการหลุดร่วงของผง ความทนทานและเสถียรภาพในการทำงาน — ทนต่อสารเคมีต่อตัวทำละลาย NMP และไอระเหยของอิเล็กโทรไลต์โดยไม่บวม/เสื่อมสภาพ ความต้านทานแรงดึงสูงและความเสถียรของมิติจากพื้นผิวไฟเบอร์กลาสเพื่อการวางตำแหน่งที่แม่นยำ ทำความสะอาดง่ายโดยมีสารตกค้างน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับสายพานตาข่ายโลหะ

บทความนี้ครอบคลุมถึงปรากฏการณ์การแยกชั้นของผ้าเทฟลอนที่มีอุณหภูมิสูง การแยกชั้นหมายถึงการแยกและการลอกระหว่างพื้นผิวเคลือบ PTFE และผ้าฐานไฟเบอร์กลาสภายในหรือระหว่างชั้นเคลือบหลายชั้น อาการทางสายตา: พอง/นูน (ฟองนูนขึ้นและให้ความรู้สึกกลวง) เป็นสัญญาณเริ่มแรก; การลอกแบบ interlayer ด้วยการเคลือบถอดออกได้ง่ายในแผ่นเผยให้เห็นไฟเบอร์กลาสสีขาว การฟอกสีฟันแบบเฉพาะจุดตามด้วยการผลัดใบหลังจากความร้อน/แรงเสียดทาน สาเหตุหลัก: ความเสียหายจากความเครียดจากความร้อน — ค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวเนื่องจากความร้อนที่แตกต่างกันระหว่าง PTFE และไฟเบอร์กลาสทำให้เกิดความเครียดภายใน วงจรการทำความร้อน/ความเย็นอย่างรวดเร็วทำให้เกิดการหลุดออก ข้อบกพร่องด้านคุณภาพการผลิต — การรักษาพื้นผิวด้วยไฟเบอร์กลาสไม่เพียงพอ, การเคลือบ PTFE ไม่ดี, การเผาผนึกไม่เพียงพอทำให้เกิดพันธะระหว่างพื้นผิวที่อ่อนแอ

บทความนี้จะตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของผ้าที่มีอุณหภูมิสูงของ PTFE ในช่วงการเสื่อมสภาพ สี่ด้าน: โครงสร้างจุลภาคของการเคลือบ PTFE — การแยกโซ่โมเลกุลและการเกิดออกซิเดชัน (การก่อตัวของกลุ่มคาร์บอนิล/คาร์บอกซิล) การเปลี่ยนแปลงของผลึก (เพิ่มขึ้นก่อนแล้วจึงยุบตัว) รอยแตกขนาดเล็กและการเกิดรูเข็ม การผงพื้นผิว พื้นผิวและส่วนต่อประสานของใยแก้ว - การสลายตัวของสารปรับขนาด/ข้อต่อทำให้เกิดการสูญเสียการยึดเกาะ การหลุดลอกของพื้นผิวและการแยกชั้น (การพองตัว พื้นที่สีขาว) การพังทลายของเครือข่ายใยแก้วและการเปราะ การตกตะกอนของโลหะอัลคาไลออกไซด์ที่ทำให้เกิดการกัดกร่อนจากความเค้น โครงสร้างและรูปลักษณ์ขนาดใหญ่ — การเปลี่ยนสี (สีขาว→สีเบจ→สีน้ำตาล→สีดำ) การหดตัวและการม้วนงอ การหยาบของพื้นผิวและการสูญเสียความมันวาว การผงเมื่อสัมผัส การสูญเสียความยืดหยุ่นโดยสิ้นเชิง สาระสำคัญของความชรา: กระบวนการก้าวหน้าของ 'การเสื่อมสภาพของสารเคลือบ → ความล้มเหลวของอินเทอร์เฟซ → การเสื่อมสภาพของสารตั้งต้น'

บทความนี้จะอธิบายรูปแบบของการเปลี่ยนแปลงความแข็งแรงในการยึดเกาะของชั้นกาวเทป PTFE ที่อุณหภูมิสูงหลังจากการเสื่อมสภาพที่อุณหภูมิสูง รูปแบบสามขั้นตอน: ระยะที่เพิ่มขึ้นหลังการบ่ม (การสัมผัสกับอุณหภูมิสูงในช่วงต้นที่ 200-260°C กลุ่มปฏิกิริยาที่ตกค้างยังคงเชื่อมโยงข้ามกัน การทำงานร่วมกันเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ); ระยะสมดุลที่เสถียร (การเชื่อมขวางเสร็จสิ้น การทำงานร่วมกันยังคงมีเสถียรภาพในระยะเวลานาน) การย่อยสลายและระยะตกต่ำ (เวลา/อุณหภูมิที่มากเกินไปทำให้เกิดการเสื่อมสภาพของสายโซ่หลัก การยึดเกาะลดลง กาวอ่อนตัวลงและกลายเป็นเหนียว) มีการวิเคราะห์สาเหตุหลักของความล้มเหลวที่เกาะติดกัน (การฉีกขาดภายในที่ตกค้าง) และการบีบออก (การไหลเย็นจากขอบเนื่องจากโมดูลัสลดลง)

บทความนี้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้ผ้าเทฟลอนที่มีอุณหภูมิสูงในอุตสาหกรรมพลังงานแสงอาทิตย์ การใช้งานหลักในการเคลือบโมดูล: ผ้าที่ปล่อยวางไว้ด้านบน/ด้านล่างโมดูล PV ป้องกันไม่ให้ EVA หลอมเหลว (140-150°C) เกาะติดกับแผ่นทำความร้อนหรือแผ่นยาง ปกป้องอุปกรณ์และทำให้พื้นผิวโมดูลเรียบ สายพานลำเลียงเครื่องเคลือบบัตรสำหรับการขนถ่ายอัตโนมัติ ผ้าป้องกันแผ่นยางยืดอายุการใช้งาน การบัดกรีเครื่องร้อยเซลล์: สายพานลำเลียงที่บรรทุกเซลล์และริบบอนผ่านโซนทำความร้อน โดยมีพื้นผิวที่ไม่ติด ต้านทานฟลักซ์และการกระเด็นของบัดกรี เบาะรองนั่งทำความร้อนสำหรับสถานีงานบัดกรี ฉนวนอุณหภูมิสูง: การพันท่อความร้อน เทอร์โมคัปเปิล สายเคเบิลในเครื่องเคลือบบัตร และเตาอบในการบ่ม อุปกรณ์ฉนวนกันความร้อน ผ้าม่าน และโล่

บทความนี้ครอบคลุมถึงขั้นตอนการปรับสภาพที่จำเป็นสำหรับผ้าไฟเบอร์กลาสก่อนการชุบอิมัลชัน PTFE ขั้นตอนที่ 1: การอบด้วยความร้อน/การล้างแว็กซ์ที่อุณหภูมิ 300-450°C เพื่อขจัดขี้ผึ้งพาราฟินและน้ำมันออกจากพื้นผิวของเส้นใย (แว็กซ์พาราฟิน อนุพันธ์ของแป้ง) ปริมาณที่เหลือซึ่งต้องมีขนาดต่ำกว่า 0.2% ทำให้เกิด 'ผ้าที่รีดด้วยความร้อน' ขั้นตอนที่ 2: การบำบัดทางเคมีบนพื้นผิว — การใช้สารเชื่อมต่อไซเลน (KH-550, KH-560, A-174) เพื่อสร้างฟิล์มพันธะเคมีบนเส้นใย พื้นผิว ทำให้เกิดสะพานโมเลกุลระหว่างเส้นใยแก้วอนินทรีย์และ PTFE อินทรีย์ ผ้าที่ผ่านการบำบัดล่วงหน้าที่มีจำหน่ายในท้องตลาดอาจข้ามขั้นตอนนี้แต่ต้องได้รับการตรวจสอบยืนยัน ขั้นตอนที่ 3: การทำให้แห้งและการอุ่น — การทำให้แห้งที่อุณหภูมิ 80-120°C เป็นเวลา 1-2 ชั่วโมง เพื่อลดความชื้นให้ต่ำกว่า 0.1% ป้องกันการเกิดฟอง/ช่องว่างระหว่างการบ่ม

บทความนี้นำเสนอวิธีการปรับปรุงความต้านทานการคืบคลานและความเสถียรในการยึดเกาะในระยะยาวของเทปเทฟล่อนอุณหภูมิสูงที่มีการยึดเกาะสูง กลยุทธ์ประกอบด้วย: การเพิ่มประสิทธิภาพโทโพโลยีเครือข่ายระดับโมเลกุล — อัตราส่วนเรซินซิลิโคน MQ/กัมสูง (1.2:1–2:1) สร้างโดเมนเฟสแข็งที่เข้มงวด การรวมกลุ่มฟีนิล (20-30 โมล%) ขัดขวางการเคลื่อนที่ของโซ่ น้ำหนักโมเลกุลของครอสลิงก์ควบคุมที่ 5,000-15,000 กรัมต่อโมล โครงสร้างกาวหลายชั้นโมดูลัสไล่ระดับ — ชั้นไพรเมอร์ยึดเกาะ (1-3μm) พร้อมสารเชื่อมต่อไซเลน ชั้นเหนียวโมดูลัสสูง (30-50μm) เป็นโครงกระดูกที่ทนต่อแรงเฉือน ชั้นฟังก์ชันยืดหยุ่นหนืด (3-8μm) สำหรับการเปียกพื้นผิว นาโนฟิลเลอร์ — ซิลิกาฟูม (10-25 wt%) พร้อมการปรับเปลี่ยนพื้นผิวทำให้เกิดการเชื่อมขวางทางกายภาพแบบย้อนกลับได้

บทความนี้จะอธิบายว่าการเคลือบ PTFE ยึดเกาะกับพื้นผิวผ้าไฟเบอร์กลาสในผ้าเทฟลอนที่มีอุณหภูมิสูงได้อย่างไร พันธะเคมีโดยตรงเป็นไปไม่ได้เนื่องจากพลังงานพื้นผิวต่ำมากของ PTFE การยึดเหนี่ยวทำได้โดย: การประสานทางกล (การยึดติดทางกายภาพ) — อิมัลชัน PTFE แทรกซึมเข้าไปในช่องว่างของเส้นใยและจับมัดเส้นใยหลังจากการเผาผนึก การปรับสภาพสารเชื่อมต่อไซเลน - สร้างสะพานเชื่อมโมเลกุลระหว่างเส้นใยแก้วอนินทรีย์และไพรเมอร์อินทรีย์ ชั้นทรานซิชันไพรเมอร์เคมี — ใช้เรซิน PAI, PPS, PES หรือ PEEK พร้อมไมโครผง PTFE ทาหลังการบำบัดข้อต่อเพื่อสร้างชั้นทรานซิชันที่แข็งแกร่ง การเคลือบฟิล์มด้วยกาวร้อนละลาย — ฟิล์ม FEP หรือ PFA (จุดหลอมเหลว 260-310°C) เชื่อมฟิล์ม PTFE ที่ขึ้นรูปไว้ล่วงหน้าเข้ากับผ้า โครงสร้างการไล่ระดับผ่านวงจรการชุบและการเผาผนึกหลายรอบ — เจือจางรอบแรกด้วยสารยึดเกาะ/สารเชื่อมต่อที่จะแทรกซึมลึกเข้าไปในเส้นใย ตามด้วยการเคลือบ PTFE บริสุทธิ์ ทำให้เกิดการไล่ระดับเชิงองค์ประกอบจากไฟเบอร์กลาสไปจนถึง PTFE บริสุทธิ์