In dit artikel wordt beschreven hoe u de lijnsnelheid van de coatingmachine en de ovenlengte kunt afstemmen om ervoor te zorgen dat organosiliconenlijm de beoogde uithardingsgraad bereikt voor PTFE-tape op hoge temperatuur. Kernmatchingsprincipe: totale verblijftijd t_totaal = effectieve ovenlengte L ÷ lijnsnelheid v mag niet minder zijn dan de minimaal vereiste uithardingstijd. Verkrijg uithardingseigenschappen via DSC- of lijmuithardingstests waarbij de relatie tussen temperatuur en minimale uithardingstijd wordt vastgesteld. Equivalent cumulatief uithardingsmodel: verdeel de oven in zones, bereken ti=Li/v en tcure(Ti), zorg ervoor dat ∑(ti/tcure(Ti)) ≥1 is. Berekeningsprocedures: stel temperatuurzones in met lengtes Li en temperaturen Ti; stel lijnsnelheid v in, bereken de verblijftijd en bijdrageratio van elke zone; herhalen tot totaal ≥1 (veiligheidsmarge 1,1-1,2 aanbevolen).

Dit artikel behandelt de effecten van gammastraling op de structuur en eigenschappen van PTFE. Veranderingen in de chemische structuur: gammastraling breekt CC-hoofdketens en CF-zijketens (G-waarde 3,0-3,5), wat een enorme ketensplitsing en een drastische daling van het molecuulgewicht veroorzaakt; in zuurstof vormen vrije radicalen peroxyradicalen die acylfluoride- en carbonzuureindgroepen introduceren (hydrolyseren tot HF). Veranderingen in de gecondenseerde structuur: de kristalliniteit stijgt aanvankelijk (lage dosis, herschikken korte ketens) en daalt vervolgens (hogere dosis, defecten verstoren kristallen); lamellaire kristallen fragmenteren in kleinere kristallieten met verdwenen langeafstandsorde. Verslechtering van eigenschappen: de rek bij breuk neemt af van 0,1 kGy in de lucht en verliest >90% bij ~1 kGy – materiaal wordt stijf en bros; het smeltpunt daalt van 327°C naar minder dan 310°C; polaire groepen verhogen de diëlektrische constante/verlies enigszins; oppervlak verandert van wit naar grijs/zwart met glansverlies.

Dit artikel behandelt de toepassingsvoordelen van Teflon-stof op hoge temperatuur bij het drogen van lithiumbatterij-elektroden. Gebruikt als transportbanden of ovenvoeringen, waardoor drie kernproblemen worden opgelost: hechting van slurry, corrosie en krassen op de elektroden. Vier voordelen: Kwaliteit en opbrengst van de elektrode – anti-aanbakeigenschappen voorkomen de hechting van PVDF-bindmiddel, waardoor eenvoudig en volledig loskomen mogelijk is; uniforme thermische geleidbaarheid bij 100-140°C voorkomt scheuren/schroeien; glad oppervlak elimineert krassen en poederverlies; Duurzaamheid en operationele stabiliteit — chemische bestendigheid tegen NMP-oplosmiddel- en elektrolytdampen zonder zwelling/veroudering; hoge treksterkte en maatvastheid van glasvezelsubstraat voor nauwkeurige positionering; eenvoudige reiniging met minimale resten vergeleken met metalen gaasbanden.

Dit artikel behandelt het delaminatieverschijnsel van Teflon-stof met hoge temperaturen. Delaminatie verwijst naar het scheiden en loslaten tussen de PTFE-oppervlaktecoating en het interne glasvezelbasisweefsel of tussen meerdere coatinglagen. Visuele manifestaties: blaarvorming/uitstulping (opstaande belletjes die hol aanvoelen) als vroege tekenen; peeling tussen de lagen waarbij de coating gemakkelijk kan worden verwijderd in vellen waardoor witte glasvezel zichtbaar wordt; gelokaliseerde verbleking gevolgd door schilfering na hitte/wrijving. Belangrijkste oorzaken: Schade door thermische spanning – verschillende thermische uitzettingscoëfficiënten tussen PTFE en glasvezel veroorzaken interne spanning, snelle verwarmings-/koelcycli veroorzaken onthechting; Gebreken in de productiekwaliteit - ontoereikende oppervlaktebehandeling van glasvezel, slechte PTFE-impregnatie, onvoldoende sinteren waardoor een zwakke grensvlakhechting ontstaat.

Dit artikel onderzoekt structurele veranderingen in PTFE-stof met hoge temperaturen tijdens veroudering. Vier aspecten: microstructuur van PTFE-coating - splitsing en oxidatie van moleculaire ketens (vorming van carbonyl- / carboxylgroepen), veranderingen in kristalliniteit (vroege opkomst en vervolgens instorten), vorming van microscheuren en gaatjes, oppervlaktepoedering; Glasvezelsubstraat en grensvlak - ontleding van lijm-/koppelingsmiddel, waardoor verlies van hechting, onthechting van het grensvlak en delaminatie (blaasvorming, witte gebieden), erosie en verbrossing van het glasvezelnetwerk ontstaat, neerslag van alkalimetaaloxide die spanningscorrosie veroorzaakt; Macroscopische structuur en uiterlijk - kleurverandering (wit → beige → bruin → zwart), krimpvervorming en krullen, opruwing van het oppervlak en glansverlies, poedervorming bij aanraking, volledig verlies van flexibiliteit. Essentie van veroudering: progressief proces van 'degradatie van de coating → falen van de interface → degradatie van het substraat.'

Dit artikel beschrijft het patroon van verandering in de cohesiesterkte van de PTFE-tape-kleeflaag voor hoge temperaturen na veroudering bij hoge temperaturen. Patroon in drie fasen: Stijgfase na uitharding (vroege blootstelling aan hoge temperaturen bij 200-260°C, resterende reactieve groepen blijven verknopen, cohesie neemt aanzienlijk toe); Stabiele evenwichtsfase (vernetting nadert voltooiing, cohesie blijft stabiel gedurende lange perioden); Afbraak- en achteruitgangsfase (overmatige tijd/temperatuur veroorzaakt afbraak van de hoofdketen, cohesie neemt af, lijm wordt zacht en kleverig). De basisoorzaken van cohesief falen (intern scheuren waardoor residu achterblijft) en uitknijpen (koude vloeiing van randen als gevolg van verminderde modulus) worden geanalyseerd.

Dit artikel beschrijft de toepassingen van Teflon-stof voor hoge temperaturen in de zonne-energie-industrie. Kerntoepassing bij het lamineren van modules: verwijderbaar materiaal dat boven/onder PV-modules is geplaatst, voorkomt dat gesmolten EVA (140-150°C) zich hecht aan de verwarmingsplaat of rubberen plaat, waardoor apparatuur wordt beschermd en gladde moduleoppervlakken worden gegarandeerd; lamineertransportbanden voor automatisch laden/lossen; rubberen degelbeschermende stof die de levensduur verlengt. Celstringersolderen: transportbanden die cellen en lint door de verwarmingszone voeren, met een antikleefoppervlak dat bestand is tegen flux en soldeerspatten; verwarmingsplatformkussens voor soldeerwerkplekken. Isolatie tegen hoge temperaturen: omwikkeling van verwarmingsbuizen, thermokoppels, kabels in lamineermachines en hardingsovens; apparatuur thermische isolatiegordijnen en schilden.

Dit artikel behandelt de voorbehandelingsstappen die nodig zijn voor glasvezelweefsel vóór impregnatie met PTFE-emulsie. Stap 1: Warmtebehandeling/ontwassen bij 300-450°C om paraffinewas en oliën volledig van het vezeloppervlak te verwijderen (paraffinewas, zetmeelderivaten), het resterende lijmgehalte is vereist onder de 0,2%, waardoor een 'door hitte ontwaste stof' ontstaat. Stap 2: Chemische oppervlaktebehandeling: toepassing van silaankoppelingsmiddelen (KH-550, KH-560, A-174) om een chemische hechtfilm op het vezeloppervlak te vormen, waardoor moleculaire brug tussen anorganische glasvezels en organische PTFE; in de handel verkrijgbare voorbehandelde stoffen kunnen deze stap overslaan, maar moeten worden geverifieerd. Stap 3: Drogen en voorverwarmen — drogen bij 80-120°C gedurende 1-2 uur om het vochtgehalte onder de 0,1% te brengen, waardoor de vorming van luchtbellen/holtes tijdens het uitharden wordt voorkomen.

Dit artikel presenteert methoden om de kruipweerstand en de stabiliteit op lange termijn van Teflon-tape voor hoge temperaturen met hoge grip te verbeteren. Strategieën omvatten: Optimalisatie van de moleculaire netwerktopologie – hoge MQ-verhouding siliconenhars/gom (1,2:1–2:1) vormt rigide harde-fasedomeinen; opname van fenylgroepen (20-30 mol%) belemmert de kettingbeweging; molecuulgewicht van de verknoping geregeld op 5.000-15.000 g/mol; Meerlaagse lijmstructuur met gradiëntmodulus - primer-verankeringslaag (1-3 μm) met silaankoppelingsmiddel, cohesieve laag met hoge modulus (30-50 μm) als schuifbestendig skelet, visco-elastische functionele laag (3-8 μm) voor oppervlaktebevochtiging; Nanovulstoffen – gerookt silica (10-25 gew.%) met oppervlaktemodificatie creëert omkeerbare fysieke verknoping.

In dit artikel wordt uitgelegd hoe de PTFE-coating zich hecht aan het glasvezelsubstraat in Teflon-hogetemperatuurdoek. Directe chemische binding is onmogelijk vanwege de ultralage oppervlakte-energie van PTFE. De hechting wordt bereikt door: Mechanische vergrendeling (fysieke binding) — PTFE-emulsie dringt door vezelspleten heen en grijpt vezelbundels vast na het sinteren; Voorbehandeling met silaankoppelingsmiddel - vormt een moleculaire brug tussen anorganische glasvezels en organische primer; Chemische primer-overgangslaag — met behulp van PAI-, PPS-, PES- of PEEK-harsen met PTFE-micropoeder, aangebracht na koppelingsbehandeling om een ​​robuuste overgangslaag te creëren; Heetsmeltende filmlaminering — FEP- of PFA-films (smeltpunt 260-310°C) verbinden voorgevormde PTFE-films met stof; Gradiëntstructuur via meerdere impregnatie- en sintercycli - verdun de eerste passage met bindmiddel/koppelingsmiddel dringt diep door in de vezels, gevolgd door pure PTFE-impregnaties, waardoor een samenstellingsgradiënt ontstaat van glasvezel naar puur PTFE.